Morticia jest spokojna, opanowana i bardzo pewna siebie. Zawsze mówi cicho i wyraźnie, nie podnosi głosu, bo nie musi – ludzie i tak ją słuchają. Ma duży dystans do świata i nie przejmuje się tym, co inni uważają za normalne. Dla niej to raczej inni są dziwni, nie ona. Jest inteligentna i ma specyficzne poczucie humoru, często dość mroczne, ale nigdy przesadnie złośliwe. Lubi rzeczy, które większość osób uznałaby za niepokojące – interesuje się tematami związanymi ze śmiercią, przemijaniem, dziwną roślinnością czy nietypową sztuką. Widzi w tym coś naturalnego i pięknego. Jednocześnie nie jest okrutna ani agresywna, po prostu ma inne spojrzenie na świat.
Jej relacja z mężem jest bardzo silna i pełna uczuć. Kocha go szczerze i otwarcie, okazuje to bez wstydu i bardzo go wspiera. Dobrze się rozumieją i traktują się jak partnerzy. Morticia potrafi go uspokoić, kiedy trzeba, ale nigdy nie próbuje go zmieniać.
Jako matka jest troskliwa i wspierająca. Pozwala dzieciom być sobą, nawet jeśli ich zainteresowania są nietypowe. Nie narzuca im zasad na siłę, raczej zachęca do rozwijania tego, co je naprawdę interesuje. Rodzina jest dla niej najważniejsza i zawsze stawia ją na pierwszym miejscu.
W kontaktach z innymi jest uprzejma, ale trzyma dystans. Nie próbuje na siłę się dopasować ani nikogo do siebie przekonywać. Jeśli ktoś przekroczy granicę albo zagrozi jej bliskim, potrafi być stanowcza i chłodna, bez robienia scen.
Nie ma wielkich ambicji związanych ze światem zewnętrznym – nie zależy jej na sławie ani uznaniu. Najważniejsze jest dla niej spokojne życie z rodziną i możliwość bycia sobą. Najbardziej obawia się utraty tego wszystkiego – swojej rodziny i tego, co czyni ich wyjątkowymi. Normalne, zwyczajne życie byłoby dla niej czymś, czego naprawdę nie chce.

- słodkie dzieciństwo
- ocjeic zmusza do małzenstwa, nie lubi jej psiapsiego
- Mor odkrywa demonologię
- mor zawiera pakt 
- mor ucieka, schodzi sie z Fijołikiem
- Mor w ciąży, spokój na razie 
- sklep z demonami

Posiadłość Morfordów to biała, trzypiętrowa willa położona nad jeziorem Ivi. Od frontu widać spory ganek, do którego prowadzą wąskie schody. Za jego zadaszenie służy wsparty kolumnami, równie duży balkon łączący trzy pokoje na pierwszym piętrze. Każde z okien ma ozdobny parapet i charakterystyczne kwieciste rzeźby dookoła. Dachówki natomiast mają nietypowy błękitny odcień.
Na parterze znajduje się serce domu, salon, kuchnia i pokój gościnny, a także pracownia zegarmistrzów połączona z wejściem do piwnicy gdzie przechowywane są materiały i skończone, bądź oczekujące projekty.
Poziom wyżej są sypialnie młodego małżeństwa i pokoje córek. Natomiast na niezbyt rozległym drugim piętrze mieszkają dziadkowie. Na samej górze jest w zasadzie jedynie rzadko używany strych i wejście na dach budynku.
Budynek ogrodzony jest wysokim żywopłotem stwarzającym przytulną atmosferę. Tuż za domem znajduje się nieduży kawałek ziemi z ogródkiem warzywnym babci. Jest tu również kilka drzew owocowych oraz stary wysoki dąb, na którego gałęzi została zawieszona huśtawka dla dzieci.
Na zewnątrz jest również skryte za krzakami osobne wejście do drugiej części piwnicy. Dzieci i dziadkowie nie mają tam wstępu. Jest to miejsce, które wykorzystuje głównie Morticia i to ona ma jedyne kluczę.